Ek sien hulle het dit in September al aangekondig: link
Vir meer inligting: link

Bestandele
15 g kitsgis
250 – 300 ml milk
1 teelepel strooisuiker
450 g sterk broodmeel
1 teelepel sout
100 ml olyfolie

Metode:
1. Meng die gis met 150 ml melk en die suiker.
2. In ‘n aparte mengbak, meng meel, sout en olie. Vryf die olie in.
3. Meng die meel en melkmengsel en voeg geonoeg van die melk by om ‘n klewerige deeg te vorm.
4. Knie deeglik tot die deeg nie meer klewerig is nie.
5. Bedek met ‘n doek en laat dit in ‘n warm plek rys tot dubbel die grootte.
6. Knie weer vir so 5 minute en vorm dan vier 30 cm lang ronde brooodjies.
7. Laat dit staan tot grootte verdubbel en bak dan teen 200 degC.

Die resep bedien 4 gewone mense en 2 baie honger mense.

Vir die pap:
14 opgehoopte eetlepels (220 – 280 ml) mieliemeel
1 liter water
5 ml botter
2.5 ml sout.

Bring 700 ml water, botter en sout in ‘n pot tot kook. Meng 7 opgehoopte eetlepels mieliemeel met 300 ml koue water tot ‘n paste. Gooi die paste in die kookwater. Bring weer tot kook en gee so een of twee roere. Verminder die hitte tot baie laag en laat dit half bedek prut (bloep-bloep) vir so 15 minute. Gooi nou nog 7 opgehoopte eetlepels mieliemeel by en roer so al wat jy kan. Die rou meel moet goed meng met die gaar meel. Laat dit nou eenkant staan tot dit lekker styf geraak het (gewoonlik so 5 na 10 minute). Gewoonlik eet die Zimmers dit met hulle hande, die pap is styf genoeg om met jou hand te hanteer en ook om in die sous (bv. ratatouille) te doop.

Vir die ratatouille:
1 ui rof gesny
2 knoffelhuisies – crushed
1 rooi peper
1 geel peper (of nog ‘n rooie)
1 sliced groenrissie met pitte (opsioneel – vir die terugbyt)
1 blokkie groente aftreksel (groente blokkie ding)
15 ml oregano
1 blik gemengde boontjies
1 blik chopped tomatie

Braai die ui, knoffel, pepers, groenteblokkie, rissie en oregano vir so 10 minute in ‘n pot met bietjie olie – roer gereeld. Gooi die boontjies en tamatie by en laat dit vir so 10 ~ 15 minute prut, – roer dit gereeld. Haal dit van die plaat af en laat dit vir ten minste 5 minute rus voor bedien.

As dit nie so lekker was nie kon ek nog ‘n foto geneem het….

Een van die belangrikste eienskappe van ‘n goeie demokrasie is klaarblyklik ‘n vry pers/media. Die pers is veronderstel om ‘n hele paar funksies te vervul. Die belangrikste funksie van die pers in ‘n gesonde demokrasie is, myns insiens: om die publiek in te lig. Indien hierdie funksie goed vervul word, volg die volgende natuurlik:

• die politici se doen en late (verkieslik professioneel en nie persoonlik nie) is in die publieke sfeer.
• die toestand van dienslewering, reg oor die verteenwoordigde area is in die publieke sfeer
• korrupsie is in die publieke sfeer
• misdaadvlakke is in die publieke sfeer
• gebruik van van die belastingbetaler se geld is in die publieke sfeer
• opleidingsinstansies se performance is in die publieke sfeer
• et cetera.

Dit is als redelik logies en almal knik instemmend, nou.

Goed, hier is die probleem: Wie moet betaal vir die pers ?

Koms ons kyk na 3 opsies:

1. Die staat betaal vir die media. Dit is die ou model, wat nog steeds in baie lande gevolg word, dink aan SABC, BBC etc. Hier gebruik die staat van hulle geld, i.e. belasting geld, om die (staats) media aan die gang te hou. Dit vat nie lank nie, om te besef dat daar ‘n aaklige belange konflik hier ontstaan, die staat besluit wat gepubliseer word, wat beteken die inligting is “verwerk” voor die man op straat dit hoor. Dink Zimbabwe, dink apartheidsera. Een van die goed wat demokratiese lande nou doen is om net geld af te staan aan die staatsmedia, en om sodoende onafhanklikheid te kry, maar weereens, as jy kan besluit hoeveel die media ontvang, kan jy hulle throttle en hulle sal nie die hand byt wat hulle voer nie.
2. Adverteerders betaal vir die pers. ‘n Groot ontwikkeling in die moderne media, is die gratis dagblaaie wat sulke stukkies nuus en stukke advertensie bevat. Die nuus wat deurskemer, is ongelukkig of so dun gesmeer dat die substans het nie, of dit basuin net die adverteerders se propaganda (dit gaan niks se wat hulle adverteerders, betalers, benadeel nie, of dit se maar net wat mense wil hoor, sleeze, sodat die mense dit sal optel en deurblaai en sodoende die advertensies sien.
3. Ek en jy betaal vir die pers. Dit voel my my dat ideologies hierdie die beste opsie is. Maar ongelukkig werk dit ook glad nie in die regte lewe nie. Die kruks lê in die feit dat wat mense wil lees en wat mense behoort te lees ligjare van mekaar is. Mense behoort goed te lees wat hulle genoegsaam inlig om goeie besluite (demokraties of ander) te kan neem en om ingeligde opinies oor aktuele sake te kan neem. Mense se ingeligdheid behoort die hoeksteen te wees van demokrasie en daarin lê ‘n reuse verantwoordelikheid – om jouself in te lig. Ongelukkig kan mense nie minder oomgee nie. Die gemiddelde mens blyk Die Son te wil lees. Die gemiddelde mens soek entertainment in die pers, nie opvoeding/opleinding/inligtingoordrag nie. Dit is basiese ekonomie, die mense betaal vir die koerant, so gee vir hulle wat hulle wil hê: voer die varke, soos iemand onlangs op wordpress gese het.
4. Natuurlik is baie min stelsels van “pers” ooit net 1 van die bogenoemde. TV sal staat en/of advertensie wees, koerante sal advertensie en/of verbruiker befonds wees, radio sal staat en/of advertensie wees. Dit werk seker die beste van die vier, maar dit het ook ‘n baie groot probleem en dit is polarisasie. Die natuurlike gevolg is maar weer dat daar liberale TV kanale/koerante/tydskrifte/radio stasies ens. gaan wees (Gardian, Sunday Independent, Jon Stewart), wat vir die liberale mense vertel wat hulle wil hoor en dieselfde vir die konservatiewe (Fox TV). Die liberale koerante gan die konserwatiewe politici aanval maak nie saak wat hulle se nie en die konserwatiewe TV kanale gaan die liberale teenstaan. Die Beeld en Rapport gaan vir die boertjies vertelhoe die land agteruitgaan en hoe Zuma die einde van ons land is, Star gaan vir die swart mense vertel dat wat hulle wil hoor.

En wat beteken dit op die ou einde van die dag ? Ons verdien nie om demokraties behandel te word nie. Ons gee ons demokratiese reg prys, omdat ons nie ingelig is nie, omdat ons bron van inligting, die vry pers, nie werk nie.

Hoe kry mens dit reg ? Ongelukkig dink ek die beste manier is om mense weer te laat besef hoeveel die vryheid wat ons het werd is, deur dit weg te neem.

Ek en die moeder to be van my kind to be is weer aanlyn. Na die een broadband maatskappy ‘n maand gesukkel het om ons te verbind, het ons gister na ‘n nuwe maatskappy gegaan en ons is vandag aanlyn ! www.bethere.com is die beste ISP ooit !!!

Anyway. Cambridge is nogal bevange. Nou dat ek weer internet het, sal ek meer gereeld blog, belowe.